πουρπούτ (το) [Ουσιαστικό]

1. κουρέλι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Τραπεζούς

   Παράδειγμα:
   Τ’ έναν εφόρ’νεν πουρπούτα̤ και σο κιφάλ’νεθε τιδέν ’κ’ είχͮεν.