άνευ [Επίρρημα]

1. χωρίς, άνευ, εκτός πλην του ότι Πηγή: Γλωσσικά Πόντου - Νίκου Σιδηροπούλου

   Προέλευση:
   από το ιωνικό άνευ
   < ου μεν γάρ ποτ' άνευ δηϊδων ην...- γιατί εκείνος ποτές του δεν ήταν χωρίς τον εχθρό δίπλα του - Ιλιάδος Ν 556>

   Παράδειγμα:
   « ...τιδέν 'κι ίνηται άνευ εμέν.»