ποταμάκρ (το) [Ουσιαστικό]

1. όχθη Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Εμέν’ κορώνα ’γέννεσεν, σο ποταμάκρ’ εφήκεν.