αιρετικός (ο) [Επίθετο]

1. φανατικός, αντιρρησίας, πεισματάρης Πηγή: Γλωσσικά Πόντου - Νίκου Σιδηροπούλου

   Προέλευση:
   παράγωγο του αρχαίου ρήματος αιρώ = καταλαμβάνω, συλλαμβάνω, προσελκύω, τραβώ προς το μέρος μου
   < αιρετικόν άνθρωπον παραιτού. - Καινή Διαθήκη - Επιστολή Παύλου προς Τίτον>

   ο αιρετικός, η αιρετικέσα, το αιρετικόν

   Παράδειγμα:
   Πολλά αιρετικός έν', με τ' ατόν 'κ' ίνηται δουλεία.»

2. ευερέθιστος,φανατικός,πεισματάρης Πηγή: Γλωσσικά Πόντου - Νίκου Σιδηροπούλου

   ο αιρετικός,η αιρετικέσα,το αιρετικόν