ποντικάχαντον [Ουσιαστικό]

1. ασφάραγος χόρτο αγκαθερό πού έδεναν στα σχοινιά του ψωμοσάνιδου για να μή κατεβαίνουν οι ποντικοί Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα :
   Τραπεζουντας