παρατούρα (η) [Ουσιαστικό]

1. τρύπα πλάγια πόρτα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   από τη λέξη παραθούρα- παράθυρα