χατίλ (το) [Ουσιαστικό]

1. δοκός που τοποθετείται κατά μήκος αναγειρόμενου τοίχου για να τον κάνει στερεό Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη hatil = σανίδα που καλύπτει την πρόσοψη τοίχου