τουκάν (το) [Ουσιαστικό]

1. δουκάνη εργάλειο γεωργικό για να κομματιάζεται το στάχυ,σύρεται απο τα βόδια ή τα άλογα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   από την αρχαία λέξη τυκάνη=αλωνιστική σανίδα

2. δύο παράλληλα, ενωμένα μεταξύ τους ξύλα, με καρφωμένες πάνω κοφτερές πέτρες, που το έσερναν άλογα, για τον αλωνισμό των σιτηρών Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης