φυλαχτόν (το) [Ουσιαστικό]

1. 1) εκείνο που δεν το μεταχειρίζεται κάποιος συχνά 2) πολύτιμο, φυλακτήριο προβασκάνιο (περιέχει μέσα τους χαιρετισμούς της Παναγίας). Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέρχεται από την αρχαία ελληνικό επίθετο «φυλακτός = εκείνος που μπορεί κάποιος να το φυλάξει».