τετρακέφαλος (ο) [Επίθετο, Ουσιαστικό]

1. έξυπνος, πανούργος αυτός που έχει τέσερα κεφάλια Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης