τσάντσαρος (ο) [Ουσιαστικό]

1. σκαθάρι, αράχνη Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   από το αρχαίο ουσιαστικό κάνθαρος