τυφαγκέα (η) [Ουσιαστικό]

1. 1) ριξιά με τουφέκι 2) χτύπημα με τουφέκι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Εκατήβασεν ατόν έναν τυφιαγκέαν κι εμεσοσκότωσεν ατόν.