τυραννιχτέρ (το) [Ουσιαστικό]

1. τύραννος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Σουρμένων

   Παράδειγμα:
   Για να δείκω ντο εν’ καπατάκ’ς, εγέντονε τυραννιχτέρ’.