τσουκούρι (το) [Ουσιαστικό]

1. τσεκούρι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Οινόης

   Παράδειγμα:
   Έδεσε του κουΐου το στόμα με το σκοινίν και με το τσουκούρι χτυπά.