τσουγωμένος (ο) [Μετοχή]

1. αφηρημένος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Ματσούκας

   Παράδειγμα:
   Ο Κωτιάνον ο τσουγωμένον ενέσπαλεν τα δρόμα̤.