τσιρίτι (το) [Ουσιαστικό]

1. ακοντισμός καβαλλάρηδων Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Άνω Αμισού

   Παράδειγμα:
   Έπαιξαν σαΐτες και ύστερα ποίκανε τσιρίτι.