κουμούλ (το) [Ουσιαστικό]

1. σωρός ο σωρός των σιτηρών μετά το λίχνισμα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παραδείγματα - Επιπλέον Ερμηνείες:
   1) Τα χορτάρια εποίκα τα κουμούλα̤. (σωρός)
   2) Ένα κότ κοκκία, κουμούλ'. (όσο σιτάρι μπορεί να σταθεί επάνω σε υποδοχέα, ξέχειλο)

   Προέλευση:
   λατινική, από την λατινική λέξη cumulus = σωρός

   Ιδίωμα:
   Σταυρί

2. σωρός από κάτι Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης
3. σωρός Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   λατινική, από την λατινική λέξη cumulus - i

   κουμούλ(ι)