ταρά (η) [Ουσιαστικό]

1. απόβαρο δοχείου που ζυγίζεται κενό Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη dara