ταπείνωμαν (το) [Ουσιαστικό]

1. αδυναμία, μετριοφροσύνη Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   από το αρχαίο ελληνικό ουσιαστικό ταπείνωμα= το ταπεινωμένο, το χαμηλωμένο