ταμάχ (το) [Ουσιαστικό]

1. πλεονεξία, υπερπροσπάθεια, ζήλος, απληστία Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη tamah

   ταμάχ(ι)