τσετρεφίλτς (ο) [Επίθετο]

1. ανάποδος, δύσκολος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Ιδίωμα:
   Ματσούκας

   Παραδείγματα:
   1) Τσ̌ετρεφίλ’κον έν’ η Τριτ’, μ’ αρχινάς τρανόν δουλείαν.
   2) Είχͮεν κακέσα και τσ̌ετρεφίλτσαν γαρήν.