τερμονέα (η) [Ουσιαστικό]

1. γκρεμός μέρος πέραν του οποίου δεν μπορεί να βαδίσει κάνεις Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   από την αρχαία ελληνική λέξη τερμόνιος= αυτός που βρίσκεται προς το τέρμα του δρόμου