σύντροφος [Ουσιαστικό]

1. συνοδοιπόρος, συνεταίρος εκείνος με τον οποίο συναναστρέφεται κάποιος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   από το αρχαιοελληνικό σύντροφος