ορνάκ (το) [Επίθετο]

1. εξευτελισμένος, καταγέλαστη Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Ενόϊσαν τον κλεψίον ατ’ς κ’ εγέντον ορνά̤κ’.

   Ομόρριζο - Παράγωγο:
   ορνα̤κλούχ' (εξευτελισμός)