κουκάρ (το) [Ουσιαστικό]

1. ξύλο διχαλωτό για να κρεμούν το καλάθι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Σαντάς

   Παράδειγμα - Επιπλέον Ερμηνεία:
   Σον ουρανόν κουκάρα̤, σην ηγήν παλικάρια, κλίσκουν κά’ τα κουκάρα̤, φιλούν τα παλικάρια. (άγκιστρο)

2. ο σπόρος του κρεμμυδιού Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης