τιουρτεύω [Ρήμα]

1. προκαλώ κάποιον να κάνει κάτι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη τουρτμέκ

   Παράδειγμα:
   Ο δά̤βολον ετιούρτεψεν ατόν να κατηβαίν’ σο ρυμίν (ρέμα).