πελτέκς (ο) [Επίθετο]

1. βραδύγλωσσος, τραυλός Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη peltek