παιγνίδ (το) [Ουσιαστικό]

1. παιχνίδι, απάτη, ραδιουργία 1) άνθρωπος που γίνεται αντικείμενο εμπαιγμού 2) άνθρωπος σαρκαστής Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης