τέκι (το) [Ουσιαστικό]

1. μονό, μοναχοπαίδι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη τέκ

   Ιδίωμα:
   Οινόης

   Παραδείγματα:
   1) Τίλα να παίρω μ’ αέκον τούξα σο τέκι μουνα, ναι;
   2) Έναν Τέκι πεχτσ̌ήν (φύλακα ) εφήκαν εκεί. (μόνον, Ιδίωμα: Λίτσασας)