καμπούρα (η) [Ουσιαστικό]

1. καμπούρα, κύρτωμα, κυρτός Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη kambur