καμμονή (η) [Ουσιαστικό]

1. καημός, συμφορά, κακό, βάσανο, ταλαιπωρία Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   από το ρήμα καίω

   Πληθυντικός:
   τα καμμονάντας