καταραμενία (η) [Ουσιαστικό]

1. κακία Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Οινόης

   Παράδειγμα:
   Τση μάνας η καταραμενία ήτονε δέκα και παραπάνου.