κοπίς (το) [Ουσιαστικό]

1. επιμονή Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Τρανόν κοπίσ̌' εποίκες να δα̤βαίντζ ατον.