κονέτα (η) [Ουσιαστικό]

1. ποικιλία απιδιάς Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Ματσούκας

   Παράδειγμα:
   Έναν θερίον κονέταν κάθαν χρόνον κατακλημίδ’ ας σ’ απίδια.