κλωστάδραχτον (το) [Ουσιαστικό]

1. μεγάλο αδράκτι για το κλώσιμο δίκλωνης κλωστής Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Με το κλωστάδραχτον εδέκεν ατον έναν σο κιφάλ’ και εκατάσ̌κισεν ατον.