κλωράρ (το) [Ουσιαστικό]

1. κλαδί Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Εποίν’νες με πολύκαρπον (δέντρον) με χαμελά κλωνάρια.