κλίνω [Ρήμα]

1. σκύβω, γέρνω Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   από το αρχαίο ρήμα κλίνω.

   Παραδείγματα:
   1) Ολίγο κλίστεν κά’ τα κλαδόπα σουν και κλάψτε για τ’ εμέναν.
   2) Κλίσον και το κιφάλι σ’ όνταν διαβαίν’ άε.
   3) Κλίσκουμαι κά’ φιλώ ατεν η κόρ’ λαγκεύ’ και σκούται.