μάνουσα (η) [Ουσιαστικό]

1. εγχώριο βαμβακερό ύφασμα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Οι πρωτισνοί ας σα μάνουσας εποίν’ναν λώματα.