μαλαμάης (ο) [Επίθετο]

1. νωθρός, άσχετος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Χρήση από:
   Π. Μελανοφρύδη

   Παράδειγμα:
   Ατός ο μαλαμά͜ης ατσ̌απάς χαπάρ’ ’κ’ έχͮ'.