μάλα (η) [Ουσιαστικό]

1. ψώρα, σίφυλη Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Σαντάς (μάλα̤)

   Παραδείγματα:
   Σήν μά̤λα̤ν εποίναν μά̤λα̤χα̤μ ας σο κουκουρί κöζτασ̌ην και μουχτερού άλειμμαν.