μαγερεύτρια (η) [Ουσιαστικό]

1. μαγείρισσα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Χρήση ποιητική

   Παράδειγμα:
   Τα μερμήκας είχαν γάμον κ’ η κορώνα μαγερεύτρια.