λυγερός (ο) [Επίθετο]

1. ευλύγιστος, νέος αυτός που έχει κορμοστασιά ψηλή και λεπτή Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Οινόης, Ματσούκας

   Παραδείγματα:
   1) Λιβερά κρύα νερά και νυφάδα̤ λυγερά.
   2) Οπίσ’ οπίσ’ νέ λυγερέ, οπίσ’ κι απόθεν έρθες. (νέος)