κιτίς (το) [Ουσιαστικό]

1. τρόπος, συμπεριφορά τρόπος ζωής Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη gidis

   Παραδείγματα:
   1) Aς ση γυναικός ατ’ τα κιτίσ̌ια κάτ’ εσέζεψεν.
   2) Αχπάσκουμαι σήν ξενιτειάν άσ̌κεμα τα κιτίσ̌ια.