κιτούκ (το) [Ουσιαστικό]

1. 1) κούτσουρο (κουτούκι) 2) μητρώον (και κάθε μεγάλο δημόσιο βιβλίο) Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη κιτούχ

   Παράδειγμα:
   Ο κατής ετάραξεν κάμποσον καιρόν έναν κιτούκ’.