κιπρίτ (το) [Ουσιαστικό]

1. σπίρτο Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Ιδίωμα:
   Σαντάς

   Παράδειγμα:
   Με το κιπρίτ’ άφτ’ το τσιχάρ’ν ατ’.