κιοσέ (η) [Ουσιαστικό]

1. γωνιά Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη κιεσ̌έ

   Ιδίωμα:
   Ματσούκας

   Παραδείγματα:
   1) Σην κιοσ̌έν απέσ’ έστρωσα το κρεβάτ’.
   2) Τσακήν κιοσ̌έν (στρίβει, σκάει).