κιοράν [Επίθετο]

1. ταιριαστό, κατάλληλο Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Εσέγκεν την Αφέντριαν να τερεί σ’ εκείνον κιορά̤ν’ είναν κουτσ̌ήν.