κιοπόγλου (ο) [Επίθετο]

1. αδιάντροπος, αισχρός Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Επιπλέον Ερμηνεία:
   σ̌κύλ’ υιός

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Κιοπόγλου, άλλο ’κί ταράγουμαι.