κιόκ (το) [Ουσιαστικό]

1. ρίζα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Να σκούται το κιόκ’ν ατουν.