κιάντζος (ο) [Επίθετο]

1. νέος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Τα μαλλία τ’ς έσπριναν κι ατέ κιάντζ̌αινα.

   Ομόρριζα - Παράγωγα:
   κιαντζ̌λα̤εύω (γίνομαι νέος)
   κιαντζ̌λά̤εμαν
   κιαντζ̌λούχ